باز هم این روزها صدای اهانت به اهل بیت علیهم السلام و خصوصاً پیامبر عظیم الشأن اسلام حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم به گوش می رسه. تا به حال چندین بار این گونه اهانت ها و نادانی ها رو از سوی منافقین و دشمنان اسلام دیدیم اما این انسان های گمراه غافلند از این امر مهم که این کارهای به ظاهر توهینانه ی آن ها موجب افزایش محبت به خاندان اهل بیت علیهم السلام و گسترش روزافزون روی آوردن به دین مبین اسلام می شه که به قول قرآن کریم: «یُریدونَ لِیُطفِؤوا نورَ اللهِ بأفواهِهم وَاللهُ مُتمُّ نورهِ وَلو کرهَ الکافِرون».
و ما خطاب به این گمراهان می گوییم: «إنّ حزبَ اللهِ هُم الغالبُون» و «ألا إنّ حزبَ الشّیطانِ هُم الخاسِرون»…

چند چیز وجب وسعت رزق است:

1- خوش خلقی                                      2- خوش رفتاری با همسایه

3- زیاد به والدین احسان کردن                 4- صله ی ارحام

5- صدقه دادن                                        6- خوبی نیت

7- شستن دست پیش از غذا                      8- شستن ظروف خوراک و غذا

9- جاروب کردن خانه                            10- خوردن کاسنی

11- شستن سر با ختمی                           12- خواند آیه الکرسی

13- خواندن سوره ی یس                        14- خواندن سوره ی واقعه هر شب

15- خواند زیارت عاشورا                      16- خواند نماز شب

17- توکل بر خدا                                  18- خواند سوره ی صافات در روزهای جمعه

19- شانه کردن موی                             20- دعا کردن برادر مؤمن، مؤمنی را در خلوت

21- جاروب کردن درب خانه                 22- سرکه در خانه گذاشتن

23- گرامی داشتن ناتوان ها                   24- میانه روی در اقتصاد

25- خلال کردن                                   26- خودداری از شهوت

27- درستکاری و امانت                        28- گرفتن ناخن و شارب در روز جمعه

29- انگشتر عقیق در دست کردن            30- انگشتر یاقوت در دست کردن

31- انگشتر فیروزه در دست کردن          32- استغفار کردن

33- گفتن لا حول و لا قوه إلا بالله            34- روشن کردن چراغ پیش از غروب آفتاب

35- گفتن سی مرتبه سبحان الله و بحمده سبحان الله العظیم و بحمده

36- سلام کردن و قل هو الله خواندن بعد از داخل شدن به منزل

37- گفتن هر روز صد مرتبه لا إله إلا الله الملک الحق المبین

38- خوردن ریزه های اطعام از کنار سفره

(برگرفته از کتاب داروخانه معنوی)

امام مهدی عجّل الله تعالی فرجه الشّریف :

« خدا با ما است و نیازمند یاری دیگری نیستیم . حق با ما است و باکی نیست که کسی از ما روی بگرداند » .
(الغیبه.طوسی.ص285)

« ملعون است کسی که نماز صبح را عمداً تا ناپدید شدن ستارگان به تأخیر بیندازد » .
(الغیبه.طوسی.ص271)

« ما در رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی و اهمال نکرده و یاد شما را از خاطر نبرده ایم که اگر جز این بود ، دشواری ها و مصیبت ها بر شما فرود می آمد و دشمنان شما را ریشه کن می نمودند » .
(احتجاج.ج2.ص323)

« هیچ عملی مانند نماز ، بینی شیطان را به خاک نمی مالد » .
(بحارالانوار.ج53.ص176)

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی …

هوا آشفته بود و شهر مجنون

زمین سر در گریبان ، چشم پر خون

حماسه می خروشید از گلوشان

ز رگ ها خون غیرت سخت جوشان

که عاشورا کسی رقصیده ؟ او کیست ؟

چه کس با شاه دین جنگیده ؟ کوفی است ؟

از این غم ، شهر گویا پر ز شیر است

دی از گرمای این دل ها چو تیر است

همه عمّارگون ، آماده هوشیار

تمام شهر بیدارند بیدار

شما ای جمله عالم ! گوش دارید

کلام آوازه ای بر گوش دارید

به ایران ، رهبری فرزانه داریم

اشارت او کند جان می سپاریم

الا ای فتنه گر ! ما مرد جنگیم

برای رجمت ای ابلیس ! سنگیم

ابابیلیم اگر بر فیل هایید

چو ریگی نرم ، آخر زیر پایید

نه دی سیل مردم باز جوشید

تمام سینه ها آخر خروشید

ولی حرفی است بی پیرایه ای دوست !

که این حرف از زبان یار حق گوست

بصیرت یاب بیدار است دشمن

ز حقد و کینه تب دار است دشمن

صف آرایی است اما در غبار است

میان فتنه ره دشوار و تار است

چراغ راه ما را جز ولی نیست

کسی رهبر به جز سید علی نیست …

از ساختمان عملیات که اومدیم بیرون ، راننده منتظر ما بود اما عباس (بابایی) بهش گفت : « ما پیاده می یایم . شما بقیه ی بچه ها رو برسون » . دنبالش راه افتادم . جلوتر که رفتیم صدای جمعیت عزادار شنیده می شد . عباس گفت : « بریم طرف دسته ی عزادار » . به خودم اومدم که دیدم عباس کنارم نیست . پشت سر من نشسته بود روی زمین ، داشت پوتین ها و جوراب هاش رو در می آورد . بند پوتین هاش رو به هم گره زد و آویزونشون کرد به گردنش . شد حرّ امام حسین علیه السلام . رفت وسط جمعیت شروع کرد به نوحه خوندن . جمعیت هم سینه زنان و زنجیر زنان راه افتاد به طرف مسجد پایگاه . تا اون روز فرمانده ی پایگاهی رو این طور ندیده بودم عزاداری کنه ؛ پای برهنه ، بین سربازان و پرسنل ، بدون این که کسی بشناسدش …

(از خاطرات شهید بابایی به نقل از ویژه نامه یک را ، ده قدم)

دلم برای تو پر می کشد امام غریب
غمت ز سینه شرر می کشد امام غریب
زیارتت که فوق همه ی زیارت هاست
دل مرا به سفر می کشد امام غریب …

امام رضا علیه السلام :
« آن کس که نفسش را محاسبه کند ، سود برده است و آن کس که از محاسبه ی نفس غافل بماند ، زیان دیده است ».
( بحار الانوار.ج78.ص353 )

دلش دریای خون چشمش به در بود
امیدش دین روی پسر بود
پدر می گشت قلبش پاره پاره
پسر می کرد بر حالش نظاره
پدر چون شمع سوزان آب می شد
پسر هم مثل او بی تاب می شد
پسر از پرده ی دل ناله سر داد
پدر هم جان در آغوش پسر داد …

هر یک از ائمه ی معصومین علیهم السلام با یکی از اوصاف با ارزش توصیف می شوند و امام حسن علیه السلام از بین آن همه اوصاف حمیده شان، با صفت حلم توصیف می شوند.

روزی مردی از شام که مغز او با تلقینات منافقانه ی بنی امیه مصدوم شده بود و عداوت امام حسن مجتبی علیه السلام را در دل پرورانده بود، وارد مدینه شد. امام علیه السلام را ملاقات کرد و نتوانست خود را نگه دارد و آن حضرت را لعن کرد و پیوسته به ایشان ناسزا گفت. امام علیه السلام چیزی نفرمودند تا وقتی که مرد شامی خشم خود را کاملاً خالی کرد.

امام حسن علیه السلام که به گمراهی او پی برده بودند در حالی که بر اسب سوار بودند با تواضع تمام خم شدند و به او سلام کردند و فرمودند: «ای شیخ! گمان می کنم که تو در این شهر غریبی و گویا حقیقت بر تو مشتبه شده. اگر از من رضایت می طلبی، تو را می بخشم و اگر خواسته ای داری و به چیزی محتاج هستی، بگو. اگر پیاده ای، به تو مرکب می دهم و اگر گرسنه ای، سیرت می کنم و اگر عریان باشی، به تو لباس می دهم و هر چند روز که در مدینه هستی، اگر در خانه ی ما مهمان باشی، با کمال میل پذیرای تو هستم چون منزل ما وسیع و گسترده است».

مرد شامی از شنیدن این سخنان متأثر شد و گریه کرد. پس گفت: گواهی می دهم که تو در روی زمین خلیفه ای. خدا می داند رسالت خود را در کجا قرار دهد. شگفتا که پدرت مبغوض ترین خلق نزد مردم بود ولی هم اکنون محبوب ترین خلق خداست.

پس مرد شامی وسایل خویش را به خانه ی امام حسن علیه السلام آورد و تا در مدینه بود، مهمان حضرت بود. سرانجام به حقانیت اهل بیت علیهم السلام اعتقاد کامل یافت.

(مناقب ابن شهرآشوب.ج2.ص 19، برگرفته از تحقیق پایانی خانم زهرا رسالتی)

مظلومی تو پیداست از قبر بی چراغت

قسمت شود می آیم آقا بقیع سراغت …

به مناسبت فرا رسیدن هفته ی پژوهش و همچنین بزرگداشت وحدت حوزه و دانشگاه، نشستی با عنوان “موعظات و حکمت های نهج البلاغه و سبک زندگی اسلامی” با حضور استاد ارجمند؛ حجت الاسلام و المسلمین ابراهیم یعقوبیان روز سه شنبه  25 آذر در مدرسه ی علمیه حضرت فاطمه الزهراء سلام الله علیها شهرستان آمل برگزار شد.

در این مراسم که تعدادی از دانشجویان شهرستان نیز حضور داشتند، ایشان ضمن بیان ویژگی های زندگی به سبک اسلامی، بیان داشتند: علومی که به تکامل بشر می پردازد عبارتند از : عرفان نظری، عرفان عملی، موعظه و نصیحت، علم آداب، علم اخلاق و علم سیر و سلوک. اگر بحث سبک زندگی اسلامی است یعنی باید هم علم اخلاق و هم علم آداب را با فقه ترکیب کنیم تا به آن چه می خواهیم برسیم. امروزه حمله ی غرب بر رکن جامعه یعنی خانواده است و بیرون کردن زن از فضای خانه. با توجه به اهمیت نقش زن به عنوان همسر و مادر در خانواده، بر اساس روایت معصومین علیهم السلام که فرمودند: «بهشت زیر پای مادران است» اگر زن بتواند نقش خود را در خانه به طور کامل انجام دهد و فرزندان صالحی تربیت نماید، می تواند هم خود وارد بهشت شود و هم اعضای دیگر خانواده را به سعادت برساند.

در پایان جلسه ایشان به سئوالات حضار پاسخ دادند و هم چنین از کتاب خانه ی مدرسه نیز بازدید نمودند.

لازم به ذکر است در ابندای جلسه، از پژوهشگران مدرسه تقدیر به عمل آمد.

کاروان می آید از شهر دمشق

بر سر خاک شه سلطان عشق

کاروان با خود رباب آورده است

بهر اصغر (ع) شیر و آب آورده است

کاروان آمد ولی اکبر (ع) نداشت

ام لیلا شبه پیغمبر (ص) نداشت

کاروان آمد ولی شاهی نبود

بر بنی هاشم دگر ماهی نبود …

قول می دهم فقط سال اول دست به استخاره می شوید، بروم یا نروم می کنید و برای نرفتن هم دلیل و استدلال می چینید. یک سال که بروید دیگر آهن دلتان به دام آهنربایی قوی می افتد!

یادش به خیر! سال اولی که می خواستیم برویم پیاده روی اربعین، همه ی فکر و ذکرمان این بود که خدا کند کم نیاوریم. نکند وسط را …

توی را پیرمرد و پیرزن ها و حتی کودکانی را می دیدی که انگار فقط جلوی چشمت ظاهر می شدند تا شرمنده ات کنند!

بین الحرمین که می رسی تازه می فهمی کربلا و عاشورا دیدنی است نه شنیدنی.

راستی امسال نشد؛ سال دیگر می آیی برویم عاشورا را ببینیم …؟!

اما صادق علیه السلام درباره ی ثواب زیارت امام حسین علیه السلام با پای پیاده می فرمایند: « کسی که با پای پیاده به زیارت امام حسین علیه السلام برود، خداوند به هر قدمی که برمی دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو می فرماید و یک درجه مرتبه اش را بالا می برد».

(چهلمین غروب بی حسین(ع)،معاونت فرهنگی و اجتماعی اوقاف)

می خواستم برم کربلا زیارت امام حسین علیه السلام. همسرم سه ماهه حامله بود. التماس و اصرار که منو هم ببر، مشکلی پیش نمی آید. هر جوری بود راضیم کرد با خودم بردمش اما سختی سفر به شدت مریضش کرد. وقتی رسیدم کربلا اول بردمش دکتر. گفت: احتمالاً جنین مرده اگر هم هنوز زنده باشه امیدی نیست چون علائم حیات نداره. وقتی برگشتیم مسافر خونه، خانم گفت: من این داروها رو نمی خورم! بریم حرم. هر جوری که می توانی منو برسون به ضریح آقا. زیر بغل هاش رو گرفتم و بردمش کنار ضریح. تنهاش گذاشتم و رفتم یه گوشه ای واسه ی زیارت. با حال عجیبی شروع کرد به زیارت. بعد هم خودش بلند شد و رفت تا دم در حرم. صبح که برای نماز بیدارش کردم با خوشحالی بلند شد و گفت: چه خواب شیرینی بود، الآن دیگه مریضی ندارم. بعد هم گفت: تو خواب خانمی رو دیدم که نقاب به صورتش بود یه بچه ی زیبارو گذاشت توی آغوشم.

بردمش پیش همون پزشک. بیست دقیقه ای معاینه کرد. آخرش هم با تعجب گفت: یعنی چه؟ موضوع چیه؟ دیروز این بچه مرده بود ولی امروز کاملاً زنده و سالمه! اونو کجا بردید؟ کی این خانم رو معالجه کرده؟ باور کردنی نیست، امکان نداره! خانم که جریان رو براش تعریف کرد، ساکت شد و رفت توی فکر. وقتی بچه به دنیا اومد اسمش رو گذاشتیم “محمد ابراهیم"؛ محمد ابراهیم همت …

(یک راه،ده قدم.محمدعلی رضاپور)

هنگامی که در خرابه ی شام سر پدر را نزد حضرت رقیه سلام الله علیها آوردند، به ناگاه آن دختر سه ساله و رنج کشیده شروع به درد دل با آن سر بریده کرد:
پدرجان! کدام سنگدلی سرت را برید و محاسن تو را به خون پاکت خضاب کرد؟
پدرجان! چه کسی مرا در کودکی یتیم کرد؟ پس از مادر، از غم فراق او به دامان تو پناه می آوردم و محبت او را در چشم های تو سراغ می گرفتم. اکنون پس از تو به دامان که پناه برم؟
پدرجان! پس از تو چه کسی نگهبان دختر کوچکت خواهد بود تا این نهال نوپا به بار بنشیند؟
پدرجان! پس از تو چه کسی غمخوار چشم های گریان من خواهد بود؟
پدرجان! در کربلا مرا تازیانه زدند، خیمه ها را سوزاندند، طناب بر گردن ما انداختند و بر شتر بی جهاز سوار کردند و ما را چونان اسیران از کوفه به شام آوردند…

(ویژه نامه ی شهادات حضرت رقیه.معاونت فرهنگی اداره ی اوقاف)

رقیه (س) دختر سلطان عشق است
رقیه (س) زینت باغ دمشق است

وجود مقدس حسین بن علی علیه السلام در این نهضت عملاً یک آمر و ناهی از منکر بودند و بعد از شهادت ایشان اهل بیت بزرگوارشان به عنوان یک گروه امر به معروف و نهی از منکر درآمدند و تا پایان این ماجرا هر جا که بودند امر به معروف و نهی از منکر کردند. آن ها هرگز به صورت یک جمعیت شکست خورده درنیامدند. آن ها هم مثل خود اباعبدالله علیه السلام پایان کار را زنده ماندن یا کشته شدن نمی دانستند که بگویند مطلب این بود که حسین علیه السلام زنده بماند و به خلافت برسد یا حداقل در گوشه ای برود زندگی کند، پس حالا که کشته شد مطلب تمام شد؛ نه، آن ها دنبال همان هدف حسینی بودند. کشته شدن اباعبدالله علیه السلام از یک نظر برای آن ها آغاز کار بود نه پایان کار. تا آخرین لحظه تبلیغ کردند، نهی از منکر و امر به معروف کردند، دعوت به اسلام کردند.
می دانیم که روز عاشورا وضع به چه منوال بود و شب یازدهم را اهل بیت پغمبر چگونه گذراندند. روز یازدهم جلادهای ابن زیاد می آیند اهل بیت علیهم السلام را سوار شترهای بی جهاز می کنند و حرکت می دهند و شب دوازدهم را شاید تا صبح یکسره با کمال ناراحتی روحی و جسمی طی طریق می کنند و همان روز پیش از ظهر وارد شهر کوفه می شوند. وقتی وارد مجلس ابن زیاد می شوند بعد از آن همه شکنجه های روحی و جسمی چه حالتی دارند! حضرت زینب سلام الله علیها را وارد مجلس می کنند. عده ای از زن های اصحاب دور حضرت را گرفتند و ایشان در وسط زن ها وارد مجلس ابن زیاد شدند ولی سلام نکردند، اعتنا نکردند. ابن زیاد از این که ایشان احساس مقاومت کردند ناراحت شد. سلام نکردن حضرت زینب سلام الله علیها معنایش این است که هنوز اراده ی ما زنده است، هنوز ما به شما اعتماد نداریم، هنوز هم روح حسین بن علی علیه السلام در کالبد زینب سلام الله علیها می گوید: «هیهات من الذّله». ابن زیاد از این بی اعتنایی ناراحت شد. گفت: «مَن هذه المُتَکبّرَه» با «مَن هذه المُنَتکّرَه»؟: این متکبر یا این ناشناس کیست؟ کسی جواب نداد. بار دوم و سوم سئوال کرد. بالاخره زنی جواب داد: «هذِه زینبُ بِنتُ علیّ بن أبی طالب». ابن زیاد با زخم زبان گفت: «ألحمدُ لله الّذی فَضَحَکُم و أکذَبَ أحدوثَتَکُم»: خدا را شکر می کنم که شما را رسوا و دروغتان را آشکار کرد.

حضرت زینب در کمال جرأت و شهامت فرمودند: «أالحمدُلله الّذی أکرَمنا بالشّهادَه»: خدا را شکر می کنم که افتخار شهادت را نصیب ما کرد. خدا را شکر می کنم که این تاج افتخار را بر سر برادر من گذاشت. خدا را شکر می کنیم که ما را از خاندان نبوت و طهارت قرار داد. بعد در آخر فرمودند: «إنّما یفتَضحُ الفاسقُ و یکذِبُ الفاجرُ و هو غیرُنا».
این مقدار شهامت و شجاعت و ایمان عملی! این امر به معروف و نهی از منکر است و این تازه یک درجه و یک مرحله ی آن است. از این بالاتر خطبه ی بسیار غرّاء حضرت زینب سلام الله علیها در مجلس یزید بن معاویه است. نزدیک یک ماه است که حضرت در چنگال دشمنان اسیر است و حداکثر زجری را که به یک اسیر می دهند به او داده اند ولی ببینید در مجلس یزید چه کرده است!

(حماسه حسینی.شهیدمطهری)

یکی از پدیده ها و شاخصه های مهم در نهضت عاشورا، وجود زنان و همراهی اهل بیت علیهم السلام با امام حسین علیه السلام است که در وهله ی اول تعجب آور به نظر می رسد اما با بررسی و تحلیل همه جانبه ی موضوع و با توجه به آثار و نقش حضرت زینب و حضرت ام کلثوم و دیگر بانوان بزرگوار در ثمردهی نهضت عاشورا، اهمیت توجه و تدبیر هوشمندانه ی امام حسین علیه السلام به ضرورت حضور اهل بیت مشخص می شود. برخی از دلائل وجود اهل بیت و بانوان در صحنه ی عاشورا به این شرح است:

1) انجام تکلیف الهی در جهت افشای جریان نفاق و حکومت فاسق یزید و حمایت و دفاع از دین و اطاعت از رهبری امام حسین علیه السلام
2) ارائه ی الگو و تبیین رسالت و مسئولیت زن مسلمان در زمینه ی حوادث اجتماعی، سیاسی و ایفای نقش فعال در آسیب شناسی جامعه و آسیب زدایی؛ همان طور که حضرت زهرا سلام الله علیها همواره جدای از فعالیت های سیاسی و اجتماعی نبودند و هرجا خطری برای اسلام احساس می کردند به میدان می آمدند و وظیفه ی خویش را انجام می دادند.
3) شرایط جامعه ی اسلامی و خصوصیات نهضت امام حسین علیه السلام به گونه ای بود که اگر زنان در نهضت عاشورا نبودند، زمینه ی پیروزی قطعی نهضت فراهم نبود. نقش اهل بیت و به ویژه حضرت زینب و ام کلثوم سلام الله علیهما در رهبری و هدایت نهضت پس از واقعه ی عاشورا و سخنان آتشین دو بزرگوار در کوفه و کلام قاطع حضرت زینب در مجلس یزید در تبیین آرمان رهبری نهضت عاشورا و افشای چهره ی تنفرآمیز و شرک آلود یزید نقش تعیین کننده داشت.

(معارف عاشورا،علی سعیدی به نقل از تحقیق پایانی طلبه خانم معصومه نیاساروکلائی)

حادثه ی عاشورا و تاریخچه ی کربلا دو صفحه دارد: یک صفحه ی سفید و نورانی و یک صفحه ی تاریک و سیاه و ظلمانی. اما صفحه ی سیاه و تاریکش از آن نظر سیاه و تاریک است که در آن فقط جنایت بی نظیر و یا کم نظیر می بینیم. نمی گویم جنایتی مثل کربلا در دنیا وجود نداشته است ولی می توانم بگویم در مشرق زمین وجود نداشته است. از این نظر حادثه ی کربلا یک جنایت و یک تراژدی است، یک مصیبت است. این صفحه را که نگاه می کنیم در آن کشتن بی گناه می بینیم، کشتن جوان می بینیم، کشتن شیرخوار می بینیم، آب ندادن به یک انسان می بینیم. وقتی حادثه را از جنبه ی جنایی نگاه کنیم، آن که می خورد قهرمان نیست، او بیچاره ی مظلوم است. قهرمان در این نگاه یزید بن معاویه است، عبیدالله بن زیاد است، شمر بن ذی الجوشن است.

اما در صفحه ی سفید آن دیگر قهرمان، پسر معاویه نیست، پسر زیاد نیست، شمر نیست. در آن جا قهرمان امام حسین علیه السلام است. در آن صفحه دیگر جنایت نیست، بلکه حماسه است، افتخار و نورانیت است، تجلی حقیقت و انسانیت است، تجلی حق پرستی است. این صفحه را که نگاه می کنیم می گوییم بشریت حق دارد به خودش ببالد اما وقتی صفحه ی سیاهش را مطالعه می کنیم می بینینم بشریت سرافکنده است و خودش را مصداق این آیه می بیند که می فرماید: « قالوا أتجعل فیها من یفسد فیها و یفسک الدّماء و نحن نسبّح بحمدک و نقدّس لک ».

(حماسه حسینی.استاد مرتضی مطهری)

آیت الله محمدرضا مهدوی کنی متولد ۱۴ مرداد ۱۳۱۰ روحانی شیعه،سیاست‌مدار ایرانی و ریاست مجلس خبرگان رهبری بود.او دبیر کلی جامعه روحانیت مبارز(مهم‌ترین حزب اصول‌گرای ایران)را بر عهده داشت.وی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ از روحانیون مخالف حکومت پهلوی بود و پس از انقلاب یکی از ۵ روحانی بود که هستهٔ اصلی شورای انقلاب را تشکیل می‌دادند.پس از آن به عنوان وزیر کشور انتخاب شد و در همین دوره از سوی آیت الله خمینی مامور به تشکیل کمیته‌های انقلاب و ساماندهی آن ها شد.
از ایشان تاکنون آثار ذیل منتشر شده است:

• کتاب نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی(کتاب سال جمهوری اسلامی ایران که تاکنون بیش از سی بار تجدید چاپ شده است)
• کتاب اصول و مبانی اقتصاد اسلامی در قرآن
• کتاب بیست گفتار
• کتاب شرح دعای افتتاح
• تقریرات درس‌های خارج فقه آیات عظام بروجردی و خمینی(ره)
• تدریس خارج فقه در دانشگاه و مدرسه علمیه مروی برای دانشجویان و طلاب دوره‌های عالی
• تدریس آیات الاحکام در مدرسه مروی و آیات اقتصادی در دانشگاه امام صادق
• تدریس دوره‌های اخلاق اسلامی در دانشگاه امام صادق و حوزه علمیه مروی
• صدها سخنرانی علمی در محیط‌های حوزوی و دانشگاهی و رسانه‌های عمومی
• راهنمایی و مشاوره پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و دکتری
• تقدیر از مجموعه فعالیت‌های اثر بخش ایشان در نشر علم در دومین جشنواره بین‌المللی علوم انسانی و اسلامی فارابی

آیت الله مهدوی کنی پس از پیروزی انقلاب سمت‌های مختلفی را عهده‌دار بوده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

• عضویت در حلقه اولیه شورای انقلاب از طرف آیت الله خمینی
• عضویت در کمیته استقبال از آیت الله خمینی
• سرپرستی کمیته انقلاب اسلامی(به عنوان اولین نهاد انقلابی مسلح برای حفظ انقلاب به پیشنهاد آیت الله مطهری و دستور آیت الله خمینی)
• عضویت به عنوان فقیه در شورای نگهبان قانون اساسی(دو مرتبه)
• نمایندگی آیت الله خمینی در هیات حل اختلاف مسؤولان نظام و چندین ماموریت مشابه در حوادث مهم دوران انقلاب
• وزارت کشور در کابینه‌های شهیدان رجایی و باهنر
• نخست وزیری پس از ترور شهیدان رجایی و باهنر
• عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی به حکم آیت الله خمینی(ره)
• عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی به حکم آیت الله خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای
• مسؤولیت ستاد کمک‌رسانی به مردم مناطق بمباران شده
• عضویت در شورای بازنگری قانون اساسی
• ریاست مرکز رسیدگی به امور مساجد
• عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام
• عضو مجلس خبرگان رهبری
• مؤسس و بنیان‌گذار و دبیر کل جامعه روحانیت مبارز
• رئیس کل دانشگاه امام صادق علیه‌السلام
• تولیت حوزه علمیه مروی به همراه موقوفات وابسته، به حکم آیت الله خمینی
• رئیس مجلس خبرگان رهبری.

آیت الله مهدوی کنی، حدود پنج ماه قبل روز چهارشنبه ۱۴ خرداد ۹۳ پس از شرکت در مراسم سالگرد فوت آیت‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، بر اثر عارضه قلبی به کما رفته و در بیمارستان بهمن تهران بستری بودند و صبح روز سه‌شنبه، ۲۹ مهرماه ۱۳۹۳ در ساعت ۹ صبح در بیمارستان رجایی، در ۸۳ سالگی درگذشتند.

HTTP://FA.WIKIPEDIA.ORGمنبع

امام علی علیه السلام: « العلماء باقون ما بقی الدّهر»

روحش شاد و یادش گرامی باد!

دوباره مرغ روحم هوای کربلا کرد

دل شکسته ام را اسیر و مبتلا کرد

نه طاقت و توانم به لب رسیده جانم

که هر چه کرد با من فراق کربلا کرد

چه کربلای اشکی چه نینوای خونی

که دیده و دلم را به غصه مبتلا کرد

فدای آن شهیدی که در کنار سنگر

ز قطره قطره خونش حسین (ع) را صدا کرد

فدای شیرخواری که وقت جان سپاری

دو چشم خویش بست و دو لب به خنده وا کرد

فدای آن شهیدی که تا دوتا شد از تیغ

ز کوه غصه پشت حسین (ع) را دوتا کرد

شود تمام هستی فدای آن دو دستی

که غرق بوسه و اشک علی مرتضی (ع) کرد

فدای آن حسینی که زیر تیغ قاتل

سرش بریده گشت و به شیعیان دعا کرد

و محرم در راه است …

از دیدگاه مقام معظم رهبری دو گروه از اندیشمندان در تعیین هدف قیام حسینی به بیراهه رفته اند:

1)    کسانی که قیام آن حضرت را « برای تشکیل حکومت و کنار زدن حکومت فاسد یزید » می دانند .
2)    کسانی که قیام آن حضرت را برای « شهید شدن » می پندارند .

دیدگاه گروه نخست درست نیست زیرا « کسی که به قصد حکومت حرکت می کند تا آن جا پیش می رود که ببیند این کار شدنی است . تا دید احتمال شدن این کار یا احتمال عقلایی وجود ندارد وظیفه اش این است که برگردد . » حال آن که حضرت با وجود علم به شهادت خود و یارانش تا آخرین قظره ی خون پاکش به مبارزه ادامه داد و شربت شهادت نوشید .

دیدگاه گروه دوم نیز نادرست است زیرا با مبانی اسلامی درباره ی مسئله ی شهادت سازگاری ندارد . این گروه معتقدند « حضرت می دانست که نمی تواند حکومت تشکیل دهد بلکه اصلاً آمد تا کشته و شهید شود ! » یعنی امام حسین علیه السلام اندیشید که  چون با ماندن نمی شود کاری کرد پس برویم با شهید شدن کاری بکنیم ! در حالی که ما در اسناد و مدارک اسلامی نداریم که برو خودت را به کام کشته شدن بینداز .

پس نتیجه این شد که « نه می توانیم بگوییم که حضرت قیام کرد بری تشکیل حکومت و هدفش تشکیل حکومت بود و نه می توانیم بگوییم حضرت برای شهید شدن قیام کرد . »

(ویژه نامه ی عاشورا عبرت تاریخ.اداره ی اوقاف)

سرچشمه ی فیض لایزال است حسین (ع)

دلداده ی ذات ذوالجلال است حسین (ع)

با آب فرات کام او را چه نیاز

لب تشنه ی چشمه ی وصال است حسین (ع)

چرا خداوند متعال از میان مخلوقات خود حضرت علی علیه السلام را برای همراهی با پیامبر خاتم خود انتخاب کرد؟
راز این همراهی را باید در سخن خود پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و سلم جست:

فرمان الهی
« سوگند به خدایی که مرا به نبوت مبعوث کرد … من علی (ع) را به عنوان جانشین در میان امت خود نصب نکردم مگر آن که خداوند قبلاً او را در آسمان ها ستایش کرده و نام او را به عظمت برده و ولایت او را بر فرشتگان واجب کرده بود . »
حضرت علی علیه السلام عصاره ی پیامبران
« هر که می خواهد به آدم و علم او و نوح و تقوای او و ابراهیم و دوراندیشی و بردباری او و موسی و هیبت او و عیسی و عبادت او بنگرد ، به علی بن ابی طالب (ع) بنگرد . »

مرد فضیلت ها
« خداوند برای برادرم علی (ع) فضایلی قرار داده که از شماره بیرون است . » (قندوزی،ینابیع الموده،ص 121)
« اگر تمام باغ ها قلم گردد و همه ی دریاها مرکب باشد و کلیه ی جن ها حسابگر و انسان ها نویسنده باشند تا فضایل و مناقب علی بن ابی طالب علیه السلام را بشمارند ، نمی توانند . » (بحارالانوار،ج 28،ص 197)
نماد ایمان
« اگر تمام هفت آسمان و زمین در یک کفه ی ترازو قرار بگیرد و ایمان علی (ع) در کفه ی دیگر ، ایمان او سنگینی می نماید . » (مستدرک الوسائل،ج 15،ص 338)
شهرت آسمانی
جبرئیل در عالم معراج ، در مورد علی بن ابی طالب علیه السلام به رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند : « سوگند به آن خدایی که تو را به حق مبعوث ساخته است ، اهل آسمان ها علی (ع) را بهتر از ساکنین زمین می شناسند ؛ علی (ع) هرگز در جنگی تکبیر نگفت مگر این که ما نیز با او تکبیر گفتیم و هیچ وقت به گروهی حمله نکرد جز این که ما نیز حمله کردیم و هر کجا او شمشیر زد ما نیز در کنارش به کمک وی می شتافتیم . » (بحارالانوار،ج 39،ص 98)

(ویژه نامه ی غدیر؛سرمشق زندگی،معاونت فرهنگی و اجتماعی اداره اوقاف)

باز تابید از افق روز درخشان غدیر

شد فضا سرشار عطر گل ز بستان غدیر

موج زد دریای رحمت  در بیان غدیر

چشمه های نور جاری شد ز دامان غدیر

سادات كسانی هستند كه منسوب به جد اعلای پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم ؛ هاشم مي باشند و فرزندان نزديك تر به پيامبر ، قرب بيشتري دارند ؛ هم چون نسل حضرت زهرا سلام الله عليها .
سيادت ، در برخي از احكام فقهي امتياز محسوب مي شود ؛ هم چون جايي كه دو امام جماعت عادل باشند ، هاشمي مقدم است .
گرچه منتسبين به پيامبرصلّی الله علیه و آله و سلّم از طرف مادر هم از اولاد آن حضرت مي باشند اما ملاك ترتيب آثار احكام سيادت ؛ هم چون استحقاق سهم سادات ، انتساب از طرف پدر است .

بخشي از خمس ، سهم سادات فقير است كه به اذن مرجع تقليد به آنان پرداخت مي شود .
زكات بر سادات حرام است .
نگهداري كودك بي سرپرست توسط سيّد ، سيّد محسوب نمي شود .
در ثبوت سيادت ، اشتهار مورد اطمينان كافي است و نياز به ريشه يابي سيادت و شجره نامه نيست .

(احكام دو دقيقه اي.محمود اكبري)

شب است و سکوت است و ماه است و من
فغان و غم اشک و آه است و من
شب و خلوت و بغض نشکفته ام
شب و مثنوی های ناگفته ام
شب و ناله های نهان در گلو
شب و ماندن استخوان در گلو
من امشب خبر می کنم درد را
که آتش زند این دل سرد را
بگو بشکفد بغض پنهان من
که گل سر زند از گریبان من
مرا کشت خاموشی ناله ها
دریغ از فراموشی لا له ها

کجا رفت تأثیر سوز و دعا ؟
کجایند مردان بی ادعا ؟
کجایند شورآفرینان عشق
علمدار مردان میدان عشق
کجایند مستان جام الست ؟
دلیران عاشق ، شهیدان مست
همانان که از وادی دیگرند
همانان که گمنام و نام آورند
هلا پیر هشیار دردآشنا !
بریز از مِی صبر ، در جام ما
من از شرمساران روی توأم
ز دُردی کشان سبوی توأم
غرورم نمی خواست این سان مرا
پریشان و سر در گریبان مرا
غرورم نمی دید این روز را
چنان ناله های جگرسوز را
غرورم برای خدا بود و عشق
پل محکمی بین ما بود و عشق
نه ، این دل سزاوار ماندن نبود
سزاوار ماندن ، دل من نبود
من از انتهای جنون آمدم
من از زیر باران خون آمدم
از آن جا که پرواز یعنی خدا
سرانجام و آغاز یعنی خدا

هلا دین فروشان دنیاپرست !
سکوت شما پشت ما را شکست
چرا ره نبستید بر دشنه ها ؟
ندادید آبی به لب تشنه ها
نرفتید گامی به فرمان عشق
نبردید راهی به میدان عشق
اگر داغ دین بر جبین می زنید
چرا دشنه بر پشت دین می زنید ؟
خموشید و آتش به جان می زنید
زبونید و زخم زبان می زنید
کنون صبر باید بر این داغ ها
که پرگل شود کوچه ها باغ ها

شب است و سکوت است و ماه است و من …
(علی رضا غزوه)

جلوه ی مقام معظم رهبری در کلام بنیان گذار نظام اسلامی از شکوه ویژه ای برخوردار است. ایشان در جایی خطاب به مقام معظم رهبری فرمودند: « جناب عالی را یکی از بازوهای توانای جمهوری اسلامی می دانم و شما را چون برادری که آشنا به مسائل فقهی و متعهد به آن هستید و از مبانی فقهی مربوط به ولایت فقیه جداً جانب داری می کنید، می دانم. »
حضرت امام در ادامه از ایشان به عنوان خورشیدی درخشان یاد کردند و فرمودند: « در بین دوستان و متعهدان به اسلام و مبانی اسلامی، از جمله افراد نادری هستید که چون خورشید روشنی می دهید. » (صحیفه ی نور.ج20.ص173)

حضرت امام بعد از ترور مقام معظم رهبری توسط منافقین دین ستیز فرمودند: « دشمنان انقلاب با سوء قصد به شما که از سلاله ی رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم و خاندان حسین بن علی علیه السلام هستید و جرمی جز خدمت به اسلام و کشور اسلامی ندارید و سربازی فداکار در جبهه ی جنگ و معلمی آموزنده در محراب و خطیبی توانا در جمعه و جماعات و راهنمایی دلسوز در صحنه ی انقلاب می باشید، میزان تفکر سیاسی خود و طرف داری از خلق و مخالفت با ستمگران را به ثبت رساندند. اینان با سوء قصد به شما عواطف میلیون ها انسان متعهد را در سراسر کشور؛ بلکه جهان جریحه دار نمودند. »  (صحیفه ی نور.ج15.ص41)
(به نقل از همره خورشید.جمعی از نویسندگان مؤسسه ی اندیشه ی سبز ثقلین)

کور باد چشمی که بدخواه علی است
راه خوشبختی فقط راه علی است

« أللّهمّ احفظ قائدنا الإمام خامنه ای بحقّ المهدی علیه السّلام »

از عرش سلام سرمدی آوردند
آئینه ی حسن ایزدی آوردند
با آمدن رضا (ع) از باغ بهشت
یک دسته گل محمدی (ص) آوردند

محبوب رضاست هر که دل ریشتر است
از کعبه صفای این حرم بیشتر است
آن جاست طبیبی که ندارد نوبت
هر دل که شکسته تر بود پیشتر است

ما جرعه نوش قطره ی آبی ز کوثریم
از امت رسول و محبان حیدریم
مدح و ثنای آل محمد (ص) شعار ماست
ما ریزه خوار دختر موسی بن جعفریم

روزی که خدا گناه ما می بخشد
از لطف و عطا جرم و خطا می بخشد
این است امید ما که جرم ما را
بر فاطمه معصومه (س) خدا می بخشد

بی رحم ترین کلمه «تنفر» است . آن را از بین ببر !

سازنده ترین کلمه «صبر» است . برای داشتنش دعا کن !

روشن ترین کلمه «امید» است . به آن امیدوار باش !

ضعیف ترین کلمه «حسرت» است . آن را نخور !

تواناترین کلمه «دانش» است . آن را فرا گیر !

محکم ترین کلمه «پشتکار» است . آن را داشته باش !

سمی ترین کلمه «غرور» است . آن را بشکن !

سست ترین کلمه «شانس» است . به آن امیدوار نباش !

شایع ترین کلمه «شهرت» است . دنبالش نرو !

سرکش ترین کلمه «هوس» است . با آن بازی نکن !

پيامبر اسلام صلّي الله عليه و آله و سلّم به مسائلی حساسيت خاص داشتند . به چند نمونه از آن ها اشاره مي شود :

1) نماز : روزی پيامبر با ياران خويش نماز خواندند . سپس در ميان گروهي از ياران نشستند. مردی وارد شد و نماز خواند در حالي كه سجده كردنش مانند نوك زدن كلاغ بر زمين بود. پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند : « اگر او در اين حال بميرد به دين من نمرده است » .
(مستدرك الوسائل.ج3.ص39)

2) آرايش : پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند:
« هر مردی كه زنش آرايش كند و با آن حالت از منزل بيرون رود آن مرد بي غيرت است » .
(سفينه البحار.ج103.ص249)

3) كسب هاي حرام : پيامبر اكرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند : « چيزی كه بيشتر از همه از امت خود مي ترسم آن است كه بعد از من گرفتار  كسب های حرام گردند » .     
(بحارالانوار.ج70.ص158)

هدف بحث در این کتاب، معرفی موقعیت قرآن مجید است به طوری که این کتاب، خود دلالت می کند.
در بخش اول، ارزش قرآن مجید در میان مسلمانان را مطرح می کند به این بیان که: اولاً قرآن متضمن کلیات برنامه ی زندگی بشر است چرا که اصول عقاید دینی، فضائل اخلاقی و کلیات قوانین عملی در آیات بسیاری ذکر شده است و ثانیاً قرآن مجید سند نبوت است. آیات تحدی، سخن خدا بود آن را اثبات می کند و برخی آیات نیز به صراحت حضرت محمد صلّی الله علیه و آله و سلّم را فرستاده ی خدا معرفی می کند و بدین وسیله سند نبوت آن حضرت قرار می گیرد.

در بخش دوم، چگونگی تعلیم قرآن مجید را چندین مورد بیان می کند که خلاصه ی آن چنین است:
1)قرآن کتابی است جهانی، کامل و «تبیاناً لکلّ شیء» می باشد. لذا معارف آن همیشگی و بطلان ناپذیر است.
2)قرآن در دلالت خود مستقل است یعنی ظواهر الفاظ آن هم چون کلام بشری، حجت است.
3)مطابق حدیث نبوی معروف، قرآن دارای ظاهر و باطن است که هر دو در طول یکدیگر اراده شده اند و همدیگر را نفی نمی کنند و هرکس به اندازه ی درک خود از آن بهره مند می شود.
4)بر اساس آیه ی 7 سوره ی آل عمران، قرآن مشتمل بر محکمات و متشابهات است. مومنان باید به محکمات عمل کرده و تأویل متشابهات را به خدا و راسخون در علم (پیامبر و اهل بیت علیهم السلام) ارجاع دهند.
5)در معنای تأویل، بیش از ده قول موجود است. در عرف قرآن، تأویل حقیقتی است که آن چیز از آن سرچشمه می گیرد و آن چیز به نحوی تحقق دهنده، حامل و نشانه ی اوست.
6)آیه ی 80 سوره ی واقعه برای قرآن دو مقام اثبات می کند؛ مقام مکنون که جز پاک شدگان آن را مس نمی کنند و مقام تنزیل که برای مردم قابل فهم می باشد.
7)قرآن مشتمل بر ناسخ و منسوخ است و نسخ در قرآن، بیان انتهای زمان اعتبار حکم منسوخ است که دارای مصلحتی موقتی بوده است.
8)جری و انطباق در قرآن به این معناست که هرگز مورد نزول آیه ای مخصص آن نخواهد بود و به هر موردی که در صفات و خصوصیات با آن شریک باشد، سرایت خواهد نمود.
9)تاریخچه ی تفسیر قرآن، به عصر نزول و شخص پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم برمی گردد. روشی که پیامبر و اهل بیت علیهم السلام به آن اشاره نمودند. تفسیر آیه با استمداد از تدبر و استنطاق معنی آیه از مجموع آیات مربوطه و استفاده از روایت در مورد امکان است.

(این تلخیص به کوشش خانم شهربانو حسن زاده از طلاب شاغل به تحصیل در مقطع سطح سه انجام شده است)

الوداع ای یا علی و یا عظیم

الوداع ای یا غفور و یا رحیم

الوداع ای افتتاح نیمه شب

الوداع ای ذکرهای زیر لب

ای ابوحمزه خداحافظ مجیر

الوداع ذکر سحر جوشن کبیر …

عید سعید فطر ، روز پاداش گرفتن و رؤیت رحمت الهی بعد از ماه رمضان است . (مقام معظم رهبری)

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود

صد حیف از این بساط که برچیده می شود

در این بهار رحمت و غفران و مغفرت

خوشبخت آن کسی است که بخشیده می شود

علم امام علی علیه السلام ، لدنی است زیرا هیچ واسطه ای بین آن حضرت و خداوند تبارک و تعالی نیست . امیرالمومنین علیه السلام به حضور معلم بالذات یعنی خداوند بار یافته و از آن جا علم را بی واسطه فرا گرفته است . بدیهی است چنین شخصیتی که بر بام طبیعت مشرف است و به جهانی راه یافته که بر طبیعت مسلط است بگوید : « لاتسألونی عن شیء فیما بینکم و بین السّاعه … إلا أنبأتکم » : ممکن نیست از آن چه از امروز تا قیامت واقع می شود از من پرسش کنید جز آن که جواب دهم .
هم چنین در جای دیگری فرمودند : « ینحدر عنّی السّیل و لایرقی الطّیر » : من آن کوه بلندم که سیل علوم از من سرازیر می گردد و هیچ پروازکننده ای به مقام اوج گرفته ی من پر نمی کشد .

امام علی علیه السلام در کلامی کوتاه و پرمحتوا در خصوص علوم مختلف فرمودند : « العلوم أربعه : الفقه الأدیان و الطّب للأبدان و النّحو للّسان و النّجوم لمعرفه الأزمان » . (بحارالأنوار.ج ا.ص218)

(برگرفته از متن تحقیق پایانی طلبه خانم سمیه قنبری)

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند : « مَن حُرمَها فقَد حُرمَ الخَیرَ کُلّه : هر کس از شب قدر محروم گردد ، از تمام خیرات بی نصیب شد است . »
حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم نه تنها در شب قدر بیدار بودند بلکه دهه ی سوم ماه مبارک رمضان کاملاً بستر خواب را جمع می کردند و به عبادت می پرداختند . حضرت علی علیه السلام در این خصوص فرمودند : « رسول خدا رخت خوابش را جمع می کرد و کمربند (همّت) را در دهه ی آخر از ماه رمضان محکم می بست و همیشه این گونه بود که اهل و عیالش را در شب بیست و سوم بیدار نگه می داشت و بر روی خواب رفتگان در آن شب آب می پاشید . »

امام علی علیه السلام نیز در طول سال ، شب هنگام آن گاه که شب پرده های تاریکی را انداخته بود ، بیدار می شدند و مشغول عبادت و شب زنده داری می گشتند اما در شب های قدر حال ویژه ای داشتند .
در روایتی آمده است : « روش فاطمه علیها سلام این بود که هیچ فردی از خانواده ی خویش را نمی گذاشت در آن شب (بیست و سوم) بخوابد و آن ها را با کمی غذا و آمادگی در روز درمان می نمود و می فرمود : محروم است کسی که از خیر آن شب محروم شود . »

(ویژه نامه ی شبی بهتر از هزار ماه . معاونت فرهنگی سازمان اوقاف و امور خیریه)

نوگل بستان رسالت ، حسن (ع)
شافع امت به قیامت ، حسن (ع)
نیمه ی فرخنده ی ماه صیام
شد شب میلاد امام عظام


جنت و عرش و سما امشب چراغان می شود
خانه ی زهرا (س) و مولا چون گلستان می شود
او حسن (ع) باشد امام دومین شیعیان
جمله عالم از قدومش شاد و خندان می شود
(طاهره پور رحمتی)