پسرم ! همانا تو را به ترس از خدا سفارش می کنم که پیوسته در فرمان او باشی و دلت را با یاد خدا زنده کنی و به ریسمان او چنگ زنی . چه وسیله ای مطمئن تر از رابطه ی تو با خداست اگر سررشته ی آن را در دست گیری ؟
پسرم ! بدان که روزی دو قسم است : یکی آن که تو آن را می جویی و دیگر آن که او تو را می جوید و اگر تو به سوی آن نروی ، خود به سوی تو خواهد آمد . چه زشت است فروتنی به هنگام نیاز و ستمکاری به هنگام بی نیازی ! همانا سهم تو از دنیا آن اندازه خواهد بود که با آن سرای اخرت را اصلاح کنی . اگر برای چیزی که از دست دادی ناراحت می شوی ، پس برای هر چیز که به دست تو نرسیده نیز نگران باش .
با آن چه در گذشته دیده یا شنیده ای برای آن چه که هنوز نیامده ، استدلال کن ؛ زیرا تحولات و امور زندگی همانند یکدیگرند . از کسانی مباش که اندرز سودشان ندهد مگر با آزردن فروان ؛ زیرا عاقل با اندرز و آداب پند گیرد و حیوانات با زدن .
خویشاوندانت را گرامی دار ؛ زیرا آن ها پر و بال تو می باشند که با آن پروازمی کنی و ریشه ی تو هستند که به آن ها باز می گردی و دست نیرومند تو می باشند که با آن حمله می کنی .
(نهج البلاغه . نامه31 ؛ وصیت امام علی علیه السلام به امام حسن علیه السلام)