در اسارت، اذان گفتن با صدای بلند ممنوع بود. ما در آن جا اذان می گفتیم اما به گونه ای که دشمن نفهمد. روزی جوان هفده ساله ی ضعیف و نحیفی، موقع نماز صبح بلند شد و اذان گفت. ناگهان مامور بعثی آمد و گفت: «چیه؟ اذان می گویی؟ بیا جلو»! یکی از برادران اسدآبادی… بیشتر »