روايت شده است كه وقتی رسول خدا صلی الله عليه و آله و سلم از دنيا رفتند بلال مؤذن مخصوص آن حضرت ديگر اذان نگفت.روزی حضرت فاطمه سلام الله عليها پيغام فرستادند: « آرزو دارم يك مرتبه ی ديگر بانگ مؤذن پدرم را بشنوم ».
بلال بر طبق دستور حضرت زهرا شروع به اذان كرد.گفت:” ألله اكبر ألله اكبر ” حضرت زهرا به ياد روزگار پدر افتادند ، نتوانستند از گريه خودداری كنند.هنگامی كه بلال گفـت:” أشهد أنّ محمّدا رسول الله ” آن حضرت از شنيدن نام پدر از حال رفتند.به بلال خبر دادند ديگر اذان نگو كه فاطمه سلام الله عليها بی هوش شده است.بلال اذانش را قطع نمود.
وقتی حضرت زهرا به هوش آمدند به بلال فرمودند:« اذان را تمام كن ».
عرض كرد: اجازه بده بقيه را نگويم زيرا برای شما می ترسم.
(بحارالانوار.ج43.ص157)