پیچیده در این دشت عجب بوی عجیبی

جا مانده از آن قافله عطر گل سیبی

گاهی سر نی بود و زملنی ته گودال

طی کرد گل من چه فرازی چه نشیبی

فاطمه جان ! تقدیر خدا این بود که تو باید بی حسین (ع) می شدی تا ما حسینی شویم ولی افسوس و صد افسوس که تو بی حسین (ع) شدی ولی ما هنوز حسینی نشدیم !بی بی جان ! زود یادمان می رود که حسین (ع) یعنی نبرد ابدی حق و باطل . حسین (ع) یعنی « کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا » . حسین (ع) یعنی کربلا هم چنان جاری است …